ਸ਼ੇਵਿੰਗ ਆਧੁਨਿਕ ਮਰਦਾਂ ਦੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਦਾ ਇੱਕ ਅਨਿੱਖੜਵਾਂ ਅੰਗ ਹੈ, ਪਰ ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਚੀਨੀਆਂ ਦਾ ਵੀ ਸ਼ੇਵਿੰਗ ਕਰਨ ਦਾ ਆਪਣਾ ਤਰੀਕਾ ਸੀ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੇਵਿੰਗ ਸਿਰਫ਼ ਸੁੰਦਰਤਾ ਲਈ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਸਫਾਈ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਸਬੰਧਤ ਸੀ। ਆਓ ਇੱਕ ਨਜ਼ਰ ਮਾਰੀਏ ਕਿ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਚੀਨੀ ਕਿਵੇਂ ਸ਼ੇਵ ਕਰਦੇ ਸਨ।

ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਚੀਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਵਿੰਗ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੇਵਿੰਗ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਫਾਈ ਆਦਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਲੋਕ ਮੰਨਦੇ ਸਨ ਕਿ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਬਿਮਾਰੀ ਅਤੇ ਲਾਗ ਤੋਂ ਬਚਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਸ਼ੇਵਿੰਗ ਧਾਰਮਿਕ ਰਸਮਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਸਬੰਧਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਦਿਖਾਉਣ ਲਈ ਆਪਣੀ ਦਾੜ੍ਹੀ ਸ਼ੇਵ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਚੀਨੀ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਵਿੰਗ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਮਹੱਤਵ ਸੀ।

ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਚੀਨੀ ਸ਼ੇਵ ਕਰਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਆਧੁਨਿਕ ਸਮੇਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖਰਾ ਸੀ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਲੋਕ ਸ਼ੇਵ ਕਰਨ ਲਈ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਔਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਕਾਂਸੀ ਜਾਂ ਲੋਹੇ ਦਾ ਬਣਿਆ ਰੇਜ਼ਰ ਸੀ। ਇਹ ਰੇਜ਼ਰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ-ਧਾਰੀ ਜਾਂ ਦੋ-ਧਾਰੀ ਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਲੋਕ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਆਪਣੀ ਦਾੜ੍ਹੀ ਅਤੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਲਈ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਕੁਝ ਲੋਕ ਬਲੇਡ ਦੀ ਤਿੱਖਾਪਨ ਨੂੰ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਰੇਜ਼ਰ ਨੂੰ ਤਿੱਖਾ ਕਰਨ ਲਈ ਘਸਾਉਣ ਵਾਲੇ ਪੱਥਰ ਜਾਂ ਸੈਂਡਪੇਪਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਸਨ।

ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਚੀਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਵਿੰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵੀ ਆਧੁਨਿਕ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਸੀ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੇਵਿੰਗ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਨਾਈ ਜਾਂ ਰੇਜ਼ਰ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਇਹ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸ਼ੇਵ ਕਰਨ ਲਈ ਰੇਜ਼ਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚਿਹਰੇ ਦੀ ਚਮੜੀ ਅਤੇ ਦਾੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਨਰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਗਰਮ ਤੌਲੀਏ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਅਮੀਰ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਲੋਕ ਸ਼ੇਵਿੰਗ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਖੁਸ਼ਬੂ ਪਾਉਣ ਲਈ ਅਤਰ ਜਾਂ ਮਸਾਲਿਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਚੀਨੀ ਲੋਕ ਸ਼ੇਵਿੰਗ ਨੂੰ ਜੋ ਮਹੱਤਵ ਦਿੰਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਕੁਝ ਸਾਹਿਤਕ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਨਾਵਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੇਵਿੰਗ ਦੇ ਵਰਣਨ ਅਕਸਰ ਦੇਖੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਲੋਕ ਸ਼ੇਵਿੰਗ ਨੂੰ ਸ਼ਾਨ ਅਤੇ ਰਸਮ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਵਿਦਵਾਨ ਅਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਸ਼ੇਵਿੰਗ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਚਾਹ ਵੀ ਪੀਂਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਵੀ ਸੁਣਾਉਂਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਸ਼ੇਵਿੰਗ ਨੂੰ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਮੰਨਦੇ ਸਨ।